In memoriam: Rails, hoogtepunt in vlak bladenland
De NS is vaak het middelpunt van de negatieve belangstelling. Een sporadische botsing en dagelijkse vertragingen maken het imagomanagen van de Nederlandse Spoorwegen een helse taak. Vraag dat maar na bij voormalig ‘NS-Goebbels’ Joost Ravoo.
Toch wist ik altijd één lichtpuntje te ontwaren in het – jargon alarm – externe communicatiebeleid van de spoorwegengigant. Een publicatie die mij inspireerde, hongerig maakte naar meer. Rails was mijn culturele mentor in het vlakke Nederlandse bladenland.
Rails liet mij kennis maken met de legendarische beattocht van Jack Kerouac.
Rails gaf jonge talenten uit de kunst, muziek en filmwereld een podium.
Rails gaf mij een extra ambitie: een minst zo’n goede schrijver worden als Auke Hulst.
Rails stuurde mij naar onontdekte vakantiebestemmingen.
Rails bracht mij een format waarin Martin Bril tot ongekende hoogtes steeg.
Rails was hofleverancier van knipsels voor mijn tijdschriftenarchief – een dikke map met artikelen die mijn leven een beetje veranderd hebben.
Het avantgardistische blad verdwijnt. De opvolger van Ravoo strijkt het corporate image glad. Onconventionele publicaties zijn taboe voor miljoenenbedrijven, dat beseft u ook.
De rouwstemming die het verdwijnen van mijn geliefde blad bij mij oproept, leidt tot een pessimistische blik. Ik kan niet anders dan vrezen dat de NS Rails voor een laf blaadje inruilt dat trots aansluit in de verzameling oersaaie relatiemagazines die Nederland rijk is. De Kampioen en de Holland Herald voelen de hete adem al in de nek.
Jezus, wat verdomde jammer zeg. Ik hield van dat blad.
Ja wat jammer zeg!
Was een prima blad om een klein uurtje in de trein te lezen (waarbij de laatste paar alineas soms heel snel gelezen moesten worden omdat het eindpunt naderde). Ik zal niet snel een abonnement op zo’n soort blad nemen, maar vond het altijd erg leuk om tijdens mijn vele treinreizen de Rails te zien liggen.
Ik heb dit nieuws echt compleet gemist, en ik zie nu dat het toch op een hoop sites is verschenen…
Dat maakt het niet minder jammer dat Rails verdwijnt. Het blad zou te elitair zijn en niet aansluiten op de brede doelgroep van de NS. Toch zag ik altijd wel iemand in Rails bladeren, het was toch altijd even een welkome afwisseling op de Metro en Spits.
Hopelijk springt er een uitgever in het gat dat Rails achterlaat, de naam blijft tenminste behouden.
@Jerry het nieuws is van vlak voor dat ik op vakantie ging. Op het strand heb ik mijn frustratie van me afgeschreven ;-)
@EJ ik verwijt jou ook niet dat je het nu pas plaatst, eerder mezelf dat ik het niet heb meegekregen. Ik hoop dat je verder nog wel een leuke vakantie hebt gehad :P
Ooit “Tussen de Rails” in de tijd dat glossy nog geen glossy was. Alles om de kosten te drukken. Het Toilet en de Rails. Moet nu de conducteur nog worden ingeleverd voor een robot en komen de bielzen ook weer op hun come back in de tuinen?
Rails….wie pakt de titel op? Wie heeft het lef om glossy weer onder het volk te brengen. Rails het enige magazine dat kilometers vrat en je bedacht je wel om een auto te kopen. Moeten we nu het vliegtuig nemen en ons gaan amuseren met dat gladde blad dat je vindt naast de kotszak.
Weet je nog vroeger zat er een koordje aan waarmee je het blad kon terughangen.
Binnenkort levert de NS haar N in een houden we de S van saai over. Maar als iedereen de Rails leest neem,t dat teveel ruimte in de trein in.
Jammer maar misschien kan Metro een maandblad maken met de mooiste Metro Momenten v/d Maand. De foto’s die op krantenpapier niet uitkomen eens per maand glanzend afgebeeld.
Bedankt Ernst Jan! Een droevig afscheid.
Bedankt voor je aandacht Ernst-Jan.
In de trein wil je niet geconfronteerd worden met treinverhalen, maar ik vrees dat het een blad wordt waarin de NS zijn beschadigde imago gaat opschroeven. Te denken valt aan reportages zoals die van Cindy Hoetmer. Ze flirtte met treinpassagiers en dat ging haar slecht af, net zoals haar mannelijke tegenpoot (ben effe z’n naam kwijt).
En fotoreportages van treinmonopolies in het buitenland waar het nog beroerder gesteld is natuurlijk!
Wij reizigers zullen vaker worden lastiggevallen door zogenaamde ‘vliegende reporters’ die je stompzinnige vragen stellen!