Omdat hij nu eenmaal Hij is en nooit vergeten mag worden
by Philip Rouwenhorst
Leven is vergankelijk. Zo snel als schoonheid zich aan kan dienen, zo snel is het gevlogen. Na 1986 leek het elk jaar een beetje minder met Hem te gaan. Afgelopen week scheen de zon in mijn hart. Het was groter dan woorden kunnen beschrijven en ongrijpbaar in al zijn pracht. Jaren heb ik er op moeten wachten: Hij is terug. Terug op aarde na jaren van halve dood, eenzaamheid en een verslaafde ziel. Hij is terug. ‘Welkom in mijn wereld, welkom in mijn tijdperk’, had hij gezegd. ‘Welkom bij mijn ideeën. Jouw geluk is mijn geluk bij al het nieuwe dat gaat komen.’ Woorden die eer deden aan zijn afkomst, Argentijnse poëzie in druilerig Glasgow. Mijn vingers dansen als een gepasioneerd uitgevoerde tango over het toetsenbord. Continue Reading →
