Hoe lang geven we RSS nog?
Really Simple Syndication, of zoals iedereen het kent: RSS. Een techniek die al jaren wordt toegepast om op een eenvoudige manier koppen van websites te verzamelen en zo handig te scannen. Zogenaamde RSS-readers zoals Google Reader zijn je grootste vriend als het gaat om het lezen van al deze koppen, maar heeft dit nog wel toekomst? Het lijkt erop dat het einde van RSS nu echt nabij is, de vraag is of het 2010 wel gaat halen. De enige reden dat het komend jaar door zal komen zal de bestaande groep gebruikers zijn, maar de groei is er nu echt uit.
Jaap Stronks deed op weblog Bright al driemaal een poging om uit te leggen dat het laatste uur voor RSS toch echt is geslagen. En ook Erwin Blom liet afgelopen zomer weten dat de toekomst van nieuwsvoorziening bij sociale netwerksites ligt. Voornaamste redenen zijn dat de huidige sociale netwerken prima voorzien in het delen van nieuws, bijvoorbeeld door de fanpagina op Facebook te volgen van je favoriete nieuwsbron krijg je alle headers in je tijdlijn te zien. Ook Twitter is daar een prima alternatief voor, zo heeft dit weblog naast een RSS feed ook een Twitter account waar nieuwe berichten direct bij plaatsing op verschijnen.
De voorkeur om je sociale netwerken boven standaard RSS-feeds te gebruiken om je nieuws te verzamelen heeft als voornaamste reden dat anderen voor jou de selectie maken. Ook Spotlight Effect zal niet altijd even relevante artikelen produceren, maar doordat jouw connecties de meest interessante artikelen eruit pikken en met jou delen heeft de eerste filtering al plaats gevonden. Zonder dat je er iets voor hoeft te doen!
Twitter lists als RSS-killer
Zoals gezegd speelt Twitter een belangrijke rol in nieuwsvergaring. Op Twitter volg je iemand in de meeste gevallen om een bepaalde reden; je kent ze, ze zijn een bekende persoonlijkheid of ze hebben een gedeelde interesse. Andersom nemen mensen ook een bepaalde rol op Twitter, zoals het delen van nieuws. Een deel van de mensen die ik volg heeft zo een functie en produceren een belangrijk deel van mijn dagelijkse portie actualiteit. Een prima vervanger van RSS.
Maar er is meer: Twitter lanceerde afgelopen maand Twitter lists. De werking is simpel, je maakt een lijst aan van tweeps en vervolgens toont de tijdlijn van de betreffende list alleen hun twitterberichten. En daar is de volgende killer voor RSS, want je kunt natuurlijk ook lijsten aanmaken met je favoriete nieuwsbronnen en twittergebruikers die nieuws verspreiden. Een snelle blik op de tijdlijn van de betreffende lijst vormt je nieuwe RSS Reader.
Is RSS dan echt dood?
Wat betreft de functionaliteit kun je de RSS Reader nu wel de deur uit doen. Een aantal zaken die ik nog erg handig vind bij bijvoorbeeld Google Reader zijn de mogelijkheden om direct berichten te delen via je sociale netwerken en gedeelde berichten van contacten te zien. Maar die functies vervult Twitter ook, daar gaan de laatste redenen om de reader te gebruiken. Wat betreft de techniek heeft RSS nog wel een functie, zoals het automatisch pushen van berichten naar sociale netwerken. Maar voor de gebruiker heeft dat verder weinig betekenis. Ik ben nog even eigenwijs en hou vast aan mijn Google Reader, maar dat ik daarmee het jaar 2010 ga uitzingen lijkt mij zeer onwaarschijnlijk.
“Jaap Stronks deed op weblog Bright al driemaal een poging om uit te leggen dat het laatste uur voor RSS toch echt is geslagen” Dat Jaap het al drie keer heeft moeten uitleggen en dat RSS nog springlevend is, zegt eigenlijk genoeg.
Twitter geeft me inderdaad vaak mooie informatie, maar 70% van wat ik daar langs zie komen heb ik al één of twee dagen eerder gezien in mijn Google reader. Voordat een nieuwtje op een sociaal netwerk komt (sommige ‘BREAKING’ daargelaten, ik denk aan Hudson) moet het toch ergens vandaan komen. In ben in de overtuiging dat achter de meeste ‘nieuwtjes’ op Twitter nog steeds een feed van RSS zit bij veel Twitteraars, ook bij mij.
Sociale netwerken zijn een interessante toevoeging aan mijn leven, maar vanuit Lifehacking- perspectief is er nog niets dat RSS verslaat.
RSS schiet met hagel, maar door de makkelijke manier van scannen, schiet het zeker niet mis.
Dat jij het jaar 2010 niet uit gaat zingen met rss wil nog lang niet zeggen dat het dood is ;-) Kom nog dagelijks mensen tegen die verbaasd naar mijn Igoogle-pagina kijken! “Wow, dat is handig!
Qua functionaliteit heeft rss wellicht wel zijn langste tijd gehad(voor alle early adapters)) maar qua techniek toch zeker niet. Lang leve twitter-feed! Maar ik waardeer je poging om een knuppel in het hoenderhok te gooien ;-)
Pingback: uberVU - social comments
Goed artikel, ook bright en wat andere blog’s schreven ook hierover. Ik ben het wel met je eens dat het de aankomende jaren niet zal toenemen. Echter zit er wel een verschil. Steeds meer social networks zoals twitter en facebook hebben een “stream” aan content.
Ik zie Google Reader meer als mijn persoonlijke database waar allerlei belangrijke artikelen (op abbo’s die ik intressant vind) in belanden, en niet als een nieuwskanaal. Daarvoor is RSS te traag, het is niet een streaming kanaal zoals twitter, of facebook.
Ik blijf nog lekker bij mijn gebruik. Om nou van elke blog de twitter account te gaan volgen is natuurlijk ook een oplossing, al vind ik dan het juist lastig om streams uit elkaar te filteren (en ja, ik weet dat dit mogelijk is met lists en saved searches) Maar het is nog niet zo functioneel als Google Reader met heerlijke sneltoesten ;)
Nogmaals, goed artikel!
Grappig genoeg volg ik een hoop van die sociale medialijsten via Google Reader. Het is prettig om het daar allemaal in een lijst te zien.
Maar misschien komt het doordat ik fulltime blog, en dus veel blogs in de gaten moet houden.
Misschien maar goed ook, want een hele hoop mensen weten niet eens wat RSS inhoudt.
Niet vervelend bedoeld, maar waarom dit artikel? Je had zoveel meer extra kunnen bieden in een artikel met dezelfde strekking.
Twitter is simpelweg een extra dimensie in RSS c.q. het volgen van nieuws op internet. Een voorselectie van nieuws met een persoonlijke tint.
Op mijn blog komen de meeste bezoekers sinds kort niet via Twitter of RSS binnen, maar via Facebook. In dat opzicht heb je gelijk. Maar dood in 2010? Mwah.
Leuk om te zien dat het in ieder geval discussie los maakt. Ik denk dat iedereen altijd z’n eigen weg kiest als het gaat om nieuwsgaring, en voor de een zal RSS daar een betere oplossing zijn dan voor de ander. Punt blijft wel dat RSS nooit meer door zal breken naar de massa, al geeft de techniek uiteraard genoeg mogelijkheden. Zoals gezegd met Twitterfeed.
@timvl Twitter wordt in US ook maar door 5% gebruikt. Dat kan nog altijd betekenen dat het gebruik binnen de ‘doelgroep’ hoog is en bijft. Niet iedereen draagt Van Bommels, maar ik denk dat jij ze over 5 jaar nog steeds kunt gaan halen.
@Tom Tegekke avatar!
RSS is onbekend bij ‘het grote publiek’. Dat oranje icoontje zegt eigenlijk alleen new media geeks als ons iets. Tim heeft wat dat betreft gelijk: in zijn eentje zal RSS (of vergelijkbare techniek) waarschijnlijk nooit meer doorbreken naar de massa.
Ze vormen wel het kloppend hart van gewaardeerde toepassingen als bijvoorbeeld Google Gadgets en andere widgets (zie Bram) en bieden een manier om een voorselectie te maken in nieuws (of whatever, zie Tijmen).
@Kees: Veel van wat jij streams vindt, wordt op een RSS-achtige manier gerealiseerd. Je kunt het eigenlijk zo smal of breed maken als je zelf wilt. (En toe wordt gelaten.) RSS op zich is niet traag, je verward hier de techniek op zich en de manier waarop jij het toepast.
@Tim: Je post kan wel reacties oproepen, maar volgens mij had je er best 10 minuten extra aan kunnen besteden, om zelf ook wat meer te ‘geven’. Web 2.0, weetjewel…
[Note to self: Vries is al heel lang zonder Q]
Nieuws van vandaag werpt nieuw licht op deze discussie. “Hyves” is de meest gegooglede term in Nederland. Zelfs het woord “Google” komt in de top 10 voor. Bij mijn eigen website zijn variaties op de domeinnaam nog steeds de meest gebruikte zoektermen om de site te vinden via Google. Mensen lijken er nog steeds voor te kiezen om sites fysiek op te zoeken (en dan nog onhandig, via Google), dan er een RSS feed van te hebben. Het “leeft” gewoon niet.
@Dennis: dat zit hem volgens mij meer in de ontwikkeling dat mensen geen www-adres meer intikken maar de naam van de site in Google.