In het Verzetsmuseum loopt een tentoonstelling die protest aanwakkert
Uitgerekend een aanplakposter in de Spuistraat bracht uw blogger op het idee om naar de nieuwste tentoonstelling van het Amsterdamse Verzetsmuseum te gaan. De titel? Protesteer! Actieposters vanaf 1965. Nostalgie voor eenieder die de 40 lentes gepasseerd is, verbazingwekkend materiaal voor de jongeren. Aldus samenstellers Verzetsmuseum en Media College Amsterdam. Zij presenteren een ontdekkingsreis door het roemrijke Hollandse demonstratieverleden in de vorm van een kledingwinkel.
Als brave blogger met een keurige educatieve achtergrond was ik goed op de hoogte van de stormen die door Nederland raasden, maar door de uitdagende en bijzonder originele wijze waarop het Verzetsmuseum het materiaal voorschotelde, heb ik twee uur lang met volle aandacht door de kleine expositieruimte gelopen.
Leren jasjes en de Sex Pistols
Posters, onderverdeeld in thema’s “Antifascime en antirascisme”, “Oorlog en Vrede”, “Internationale solidariteit, “Emancipatie”, “Milieu en Dieren”, “Kraken” en “Tweede Wereldoorlog”, hangen aan leren hangers tussen kledingstukken die goed op de tijdsgeest aansloten. Leren jasjes voor de stoere krakers, wollen truien en haarbandjes sierden hippies. Elke collectie wordt vergezeld door een snelle videocompilatie van Geschiedenis TV. De Sex Pistols, Bob Marley en Doe Maar schallen door koptelefoons.
Facebook-groep voor Tibet
Protesteer! grijpt me, wakkert enthousiasme aan en roept een bescheiden gevoel van schaamte op. Is mijn generatie, bekroond tot Generatie Einstein, niet een beetje lafjes? Wij protesteren vanachter het bureau, driftig berichtjes tikkend in een Facebook-groep die opkomt voor het Tibetaanse volk. Maar de straat op? Ho maar. Dat is weggelegd voor een groepje activistische quasi-intellectuelen die naar tweedehandskleding stinken.
Naar het musemplein
De tentoonstelling biedt naast goed entertainment ook stof tot denken. Geen enkele keer kiezen de samenstellers kant voor de demonstranten. Wim Polak en Dries van Agt krijgen ook geen verwijten naar hun hoofd. Maar de vlotte sfeer, associaties met rock ‘n’ roll plus de moed en het enthousiasme van de actievoerders prikkelen het sociaal bewustzijn. In ieder geval dat van mij en degene die uw blogger zaterdag vergezelde.
Moeten wij twintigers, als we ons de volgende keer druk maken om een maatschappelijk verschijnsel, de gang naar het Museumplein maken?
- Protesteer! Actieposters vanaf 1965 is nog tot 29 maart 2009 te bezichtigen
- Bekijk op de website van Geschiedenis TV de filmpjes
Museumplein? Wij zijn de Generatie Einstein en opgegroeid in de digitale informatiemaatschappij, dus we zetten gewoon een online actie op. Duh!
Jerry, om mezelf even te quoten :p
“Is mijn generatie, bekroond tot Generatie Einstein, niet een beetje lafjes? Wij protesteren vanachter het bureau, driftig berichtjes tikkend in een Facebook-groep die opkomt voor het Tibetaanse volk. Maar de straat op? Ho maar. Dat is weggelegd voor een groepje activistische quasi-intellectuelen die naar tweedehandskleding stinken. ”
Ik vind het dus een beetje te makkelijk om alleen een digitale variant van een actie op te starten.
In een zonnig tropisch paradijselijk land wil ik best de straat op om te demonstreren, maar in deze weersomstandigheden zet ik graag mijn principes even overboord ;)