Peter in Second Life 2: Cowgirl & Patricia
Dit artikel is het tweede deel van een reeks artikelen over de virtual-reality-omgeving Second Life. Peter Evers zal in deze reeks uitvoerig berichten over zijn avonturen, de uitdagingen die hij tegenkomt en de mogelijkheden die hij ziet in Second Life.
Na compleet ingelezen te zijn ben ik er eindelijk klaar voor. Second Life kan voor mij beginnen. Via de website maak ik een account aan en kom ik met horten en stoten tot de creatie van mijn alter-ego: Pjotr Pessoa (Peter Swindlehurst, Peter Pfeffer en Peter Pessoa waren al in gebruik). Om Second Life te kunnen spelen is echter wel een programma nodig, na een kwartiertje downloaden kon het avontuur eindelijk beginnen.
Althans, dat dacht ik, want alvorens de echte wereld te betreden moet er nog even aan de SL-skills gewerkt worden op Orientation Island. Op dit eiland werd mij geleerd te lopen, rijden, chatten en te vliegen. Ja, vliegen, om Second Life wat simpeler te maken dan ons eigen First Life kun je als je een stukje verderop moet zijn voor het gemak vliegen, heerlijk. Maar wat dan als je naar Amerika wil? Dan ben je erg lang aan het vliegen, dat is vervelend. Om het allemaal wat gemakkelijker te maken is het ook mogelijk om te teleporten. Na de rij-, vlieg- en teleportlessen werd ik door het programma naar Help Island gestuurd. Het grappige was dat niemand daar leek te weten waar en waarom ze op Help Island waren en hoe ze er wegkwamen. Gelukkig had ik dit vrij snel door en na wat aanpassingen aan de haar- en kaaklijn teleportte ik vrolijk door naar Amsterdam op het SL-mainland.
In Amsterdam aangekomen viel me direct op dat ik voor het Centraal Station was neergezet. Nu ik Amsterdam bereikt had besloot ik dat mijn volgende missie het vinden van een billboard moest zijn. Na een tijdje zonder resultaat gezocht te hebben kwam ik op de Dam terecht, alwaar een groepje mensen (natuurlijk zijn het geen echte mensen, eigenlijk heten ze avatars) druk in gesprek was over iets wat ik niet begreep. Net toen ik ze wilde vragen waar ik een billboard kon vinden kwam Cowgirl69 op me af en vroeg me of ik zin had om sex met haar te hebben. Spontaan kreeg ik de zenuwen, het is dan wel virtual reality maar het kan soms toch best eng zijn. Toch besloot ik nieuwsgierig en mannelijk als ik was ‘yes’ te typen en achter Cowgirl aan te vliegen. Na een korte vlucht leidde Cowgirl me naar een openbaar toilet op de Zeedijk en vroeg me om 50 Linden $. Ik vertelde haar dat ik platzak was maar dat ik wel graag wilde weten hoe je in SL sex kon hebben. Cowgirl lachte en ging vervolgens met haar benen gespreid voor me staan en beveelde me om met mijn rechtermuisknop op het blauwe balletje boven haar billen te klikken. Ik klikte. Er gebeurde niets, ik had niets om sex mee te hebben. Met hetzelfde gemak waarmee SL je vleugels geeft pakken ze ook je geslachtsdeel af, ik zal nog op zoek moeten gaan. Enigszins gedesillusioneerd liep ik het toilet uit en trof ik Patricia Susa aan, ook een SL-prostituee. Ik legde haar de situatie met Cowgirl uit en voor een hoer reageerde ze erg begripvol. Een kleine vijf minuten later was ik getuige van een ware lesbische SL-orgie.
Dat billboard komt nog wel, ik ga eens op de VU rondkijken…
Na een klein uurtje in de wereld van SL is me al een hoop duidelijk geworden. De mensen die in SL rondlopen zijn vrij vreemd, al kan ik niet zeggen dat ik mezelf erg normaal gedragen heb. Ook weet ik nu dat de SL-wereld voor een groot deel draait om cybersex en dat de marketingkant slechts een klein detail is. Tot nu toe lijkt SL mij niet iets waar ik als bedrijf mee geassocieerd wil worden.
Heb je geld nodig om een geslachtsdeel te krijgen ofzo? Kan me ook wel voorstellen dat er veel SL-hoeren rondlopen aangezien bijna de helft van de raamprostituees op de Wallen moeten stoppen. Die moeten toch ergens hun geld mee verdienen?!
Volgens mij heb je idd geld nodig ja, of ik heb de skills gewoon nog niet ;) Maar heb nu een bewaker van een stripclub gesproken, ik regel via hem wel een baan ofzo. Maar heb nu viavia weer iemand in SL gesproken die me heeft uitgelegd hoe je free kan shoppen. Het is erg grappig allemaal, maar of het leuk en verslavend is ben ik nog niet helemaal uit…
Misschien is er buiten de stripsclubs en Wallen wel een serieuzere kant van SL. Moet toch bijna wel, waarom gaan die bedrijven er anders zitten. Hoewel het natuurlijk ook free publicity oplevert.
Wat ik ook gelezen heb is dat veel mensen die in het echte leven heel verlegen zijn en moeilijk contact leggen, die verminkt of gehandicapt zijn in SL iemand kunnen zijn die ze in het echt niet zijn. Er zit dan ook zeker een serieuzere kant aan dan alleen maar Peter z’n seksuele (of seksloze beter gezegd) ervaringen in SL.
@peter: heb je van je avatar niet per ongeluk een vrouw gemaakt? ;)
Ik ben zeer benieuwd naar het Tweede Leven op de VU!
Haha, nee ik ben echt mannelijk. En ik weet wel zeker dat er een serieuzere kant aan 2nd Life zit. Maar als je doelloos door die wereld loopt is sex het eerste dat op je afkomt, en niet een keer, maar vaker. Naar andere zaken zoals banken, winkels, kroegen, kantoren, woningen etc. moet je echt op zoek. Als je niets zoekt kom je onherroepelijk in een sextent of bij een 2nd life prostituee uit. Het gaat ook om de indrukken die de wereld geeft, daarom denk ik op dit moment nog steeds dat ik mijn bedrijf er niet mee zou willen associeren. Maar als ik langer in 2nd life zit en meer ontdek zal dat gevoel wellicht veranderen.
@peter-paul: idd, het blijft virtual reality, je weet nooit wie er achter de computer zit die de avatar bestuurt. Dat vind ik persoonlijk heel beangstigend. Het idee dat er een goede kans bestaat dat die hele lesbische scene uitgevoerd werd door een jochie van 12 en een eenzame vrouw van middelbare leeftijd vond ik vrij naar…om deze reden zou ik zelf ook nooit volledig in 2nd life op kunnen gaan.
Het is grappig dat ik zonder na te denken een personage heb gecreerd dat dicht bij mijn echte ik staat, ik had net zo goed een vrouw kunnen zijn of hele vreemde kleding kunnen dragen…
Fischer Rhode gaat komende dagen op zoek naar zijn geslachtsdeel!
Misschien kun je er samen met peter eentje aanschaffen! 2 halen 1 betalen…..
MIJN HEMEL! Fischer Rhode dacht in zijn witte smoking even een hoer aan te spreken in Second Life, bij Amsterdam Centraal. Als ik haar vijftien Linden Dollar betaalde, zouden we SL afsluiten en zou ze voor me gaan strippen en masturberen voor de webcam.. WTF dacht ik dus even, makkelijk geld verdienen dus op SL! En liet het spel net even aan mijn ouders zien:)! Dus Peter, als Pjotr geen geslachtsdeel heeft, kun je altijd zelf nog vrouwen oppikken!
Fischer Rhode is erg benieuwd naar deel drie van zijn, nog niet tegengekomen, vriend Pjotr Pessoa!
Pingback: Peter in Second Life 3: Shoppen, solliciteren en college « Communicatiedrang
Pingback: The Spotlight Effect - de communicatieblog van Nederland » Peter in Second Life 3: Shoppen, solliciteren en college