Aan complimenten heb je helemaal niets
by Ernst-Jan Pfauth
Een van mijn vrienden kreeg onlangs het beste verjaardagscadeau dat een ambitieuze jongen zich kan wensen: de moderne zelfhulpklassieker It’s Not How Good You Are, It’s How Good You Want To Be van Paul Arden (Saatchi and Saatchi). De marketinggoeroe overleed in april 2008, maar ik denk nog dagelijks aan zijn common sense-lessen.
In het begin lijkt het boek een beetje cliché, zoals de meeste zelfhulpboeken. Maar zodra je begint met lezen, blijkt het een ware page turner te zijn. Het kost je waarschijnlijk een uurtje van je leven om het te lezen en ik beloof je: sommige van Ardens one liners blijven je een leven lang bij.
Kritiek is waardevoller
Zo denk ik dagelijks aan zijn volgende advies:
Do not seek praise. Seek criticism. [..] If, instead of seeking approval, you ask, ‘What’s wrong with it? How can I make it better?’, you are more likely to get a truthful, critical answer.
Paul Arden
Toen ik dat voor het eerst las, was ik ongeveer 19 jaar oud. Nu, vier jaar later, pas ik het op bijna alles in mijn werk toe:
- Toen ik samen met Edial Dekker aan de organisatie van BLOG08 – de eerste internationale blogconferentie van Nederland – begon, organiseerden we een diner voor bekende bloggers. We presenteerden onze plannen en vroegen om ideeën. Wat volgde was een spervuur van kritiek. Een half uur lang. De dagen daarna schreven de bloggers er artikelen over, waar hun lezers uitgebreid op reageerden (vb. 1, 2). Ook kregen we nog enkele uitgebreide e-mails met tips. Mede door deze tips wisten Edial en ik een originele conferentie te organiseren.
- Momenteel schrijf ik een ebook over bloggen voor mensen uit de creatieve industrie. Maar voordat ik een definitieve versie presenteer, vraag ik lezers en Twitter-contacten om samenvattingen van het boek te recenseren. De kritiek die ik van hen krijg maakt het boek ongetwijfeld waardevoller voor toekomstige lezers. Het vertegenwoordigt in ieder geval meer dan alleen mijn mening.
Hoewel complimenten krijgen op een oppervlakkige manier veel prettiger is, heb ik geleerd kritiek meer te waarderen. Meestal verbetert het mijn werk en als ik het er niet mee eens ben, kan ik het altijd negeren.
Luister alleen naar helden
Voordat ik dit artikel besluit, ben ik benieuwd wat je van mijn mantra vindt? Ben je het er mee eens? Of vind je het gevaarlijk om van iedereen kritiek aan te nemen? Tijdens de conferentie The Do Lectures zei The Four Hour Work Week-schrijver Timothy Ferriss dat hij alleen advies aanneemt van mensen die grootse dingen hebben gedaan. Ik ben benieuwd naar jullie gedachten hierover.
